تقدیم به کسی که دوستش دارم پریا

بی تو چون شبهای دیگر

امشب آرامی ندارم

در سكوت كوچه تو نیمه شب ره می سپارم

آن زمان این كوچه هر شب

كوچه میعاد ما بود

از دم شب تا سحرگه قصه فردای ما بود

این زمان افكنده بر ما سایه  دیوار جدایی

ای خدا آخر كجا رفت روزگار آشنایی

اگر مي داني در اين جهان كسي هست كه

 با ديدنش رنگ رخسارت تغيير مي كند

وصداي قلبت آبرويت را به تاراج ميبرد

 مهم نيست كه او مال تو باشد مهم اين است

 كه فقط باشد زندگي كند ، لذّت ببرد

      و نفس بكش

عشق

  شایدیه کسی شبابرای اینکه خواب تروببینه به خدا التماس میکنه

شاید یه کسی به محض دیدن تو دستاش یخ میزنه وتپش قلبش مرتباً

بیشترمیشه مطمعن باش یه کسی شب با خاطرتوتوی دریایی

از اشک میخوابه ولی تو اون نمیبینی باور کن

اونکه توی رویایی با تو بودن میمونه من هستم.

                                  وابستگي چه زود اتفاق مي افتد

کاش می شد اشک رو تهديد کرد ...

    مدت لبخند رو تمديد کرد ...

    کاش می شد در ميان لحظه ها !

    لحظه ی ديدار رو نزديک کرد .

بي تو دلتنگي به چشمانم سماجت مي کند

واي ، دل چون کود کي بي تو لجاجت مي کند

اشتياق ديدن تو ميل خاموشي نکرد

هيچوقت عشقت به دل فکر فراموشي نکرد

عشق من با تو به ميزان تقدس مي رسد

بي حضورت دل به سر حد تعرض مي رسد

       می دونی چرا وقتی گريه می کنی چشماتو می بندی ؟

         دلم داره از غم عشقت مي سوزه  

  و 

       ذره ذره وجودم داره مثل شمع آب مي شه

   آخ باز دلم گرفته ديگه خسته شدم

   ديگه دارم داغون مي شم

   اي خدا...اي خدا

    يعني ميشه؟

منم يه روز مثل اين دو تا شونه به شونش راه برم؟